บทที่ 31 จูบแรก

เธอทรุดกายฮวบลงไป ยังดีที่เขามีแรงประคองเธอไว้แน่น เบญจามินทร์มองเธอด้วยความแปลกใจ แม้จะรู้ว่าเธอยังซิงขนาดที่ปักตะไคร้ได้ แต่คนอะไรจะไม่เคยจูบ ดวงหน้าเล็กแดงก่ำไปจนถึงใบหู เรียวปากจิ้มลิ้มบวมเจ่อ เธอหายใจหอบสะท้านน้ำตาคลอ

“ปราย...”

“คะ... คุณหมอ...”

“คุณ... เอ่อ... คุณ... ไม่เคยจูบเหรอ” เบญจามิน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ