บทที่ 54 มือหนัก ปากไว

เพี๊ยะ เพี๊ยะ!

พอกลับถึงบ้านปภาวรินทร์ก็ฟาดฝ่ามือไปที่หน้ารพีเต็มเหนี่ยวทั้งซ้ายและขวา แก้มขาวๆ ของรพีมีรอยนิ้วมือทั้งห้าประดับดวงหน้าแดงแจ๋ ไม่นับรวมรอยฟกช้ำจากหมัดวศิน

“แกตบหน้าฉันทำไมวะเนี่ย” รพีถาม แต่ไม่ได้แสดงอาการโมโหหงุดหงิดแต่อย่างใด

“แกยังมีหน้ามาถามอีกหรือไงไอ้เวร!”

“พี่ปราย ใจเย็นๆ ก...