บทที่ 71 จำฝังใจ

“เพิ่งจะสองเดือน เด็กยังไม่เป็นตัวดีเลย คุณอย่ามาเว่อร์หน่อยเลย” เอมม่าขึ้นเสียง

“เขามีโอกาสที่จะได้ลืมตาดูโลก แต่คุณกลับทำลายเขาไป”

“จะให้ฉันแบกหน้าอุ้มท้องตอนอายุ 17 เนี่ยนะ รู้ถึงไหนอายถึงนั่น ไม่เอาด้วยหรอก ต่อให้คุณบอกว่าจะเลี้ยงเองก็เถอะ ยังไงก็ไม่พ้นฉันอยู่ดี” เธอว่า เชิดหน้าขึ้นอย่างถือดี

...