บทที่ 81 ให้อภัยคนเคยรักกัน

“พี่ว่าเปรมน่าจะให้โอกาส...” เบญจามินทร์พูดขึ้นหลังเป็นผู้เฝ้าดูเหตุการณ์อยู่ห่างๆ คอยระวังไม่ให้เมียและเพื่อนเมียตัวเองใช้กำลังกับแขกผู้มาเยือน พอปภาวรินทร์และรพีเข้ามาเขาก็เอ่ยปากทันที

“ไม่ค่ะ” เปรมนีย์ยืนยันคำเดิม

“อย่าน้อยเขาก็เป็นพ่อของมะปราง ในเมื่อเขามีความตั้งใจดีก็ควรจะให้โอกาส” เบญจามินท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ