บทที่ 30 ถือว่าเป็นของแทนใจ

“ใส่ติดตัวไว้นะ มันเหมาะกับคุณมาก”

“ปกติหมิวไม่ใส่เครื่องประดับ”

“ถือว่าเป็นของแทนใจผม”

เขาพูดหน้านิ่งแต่คนฟังหน้าแดง ยิ่งพูดต่อหน้าคนอื่น เธอยิ่งทำอะไรไม่ถูกได้แต่พยักหน้ารับ 

“คนนี้เป็นเลขาผม ปรกติเขาจะประจำอยู่ไต้หวันชื่อซ่งไห่เทาเรียกไห่เทาก็ได้ เขาพูดภาษาไทยได้ที่จริงพูดได้หลายภาษาด้วย”

ซ่งไห่เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ