บทที่ 55 ไร้เยื่อใย

“ผมน่าจะเป็นคนถามมากกว่า” เขากระตุกยิ้ม “ผมไม่คิดว่าคุณจะทอดทิ้งสร้อยเส้นนี้อย่างไร้เยื่อใยอย่างนี้”

“คุณไม่มีสิทธิ์มาพูดกับฉันแบบนี้” สาริศากัดฟันกรอดๆ แล้วพยายามเอื้อมมือไปคว้าสร้อยคืนมาอีกฝ่ายก็ไม่ยอมให้  ยิ่งพยายามยื้อยุดเอาสร้อยคอคืนมันกลับกลายเป็นว่าร่างบอบบางบดเบียดแนบชิดร่างใหญ่มากยิ่งขึ้น

“...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ