บทที่ 61 คนเลว!

“เป็นอะไรหรือเปล่า?”

สาริศาหวีดร้องอย่างตกใจเมื่อผ้าห่มที่คลุมโปงอยู่ถูกตวัดออกอย่างรวดเร็ว ชายในชุดดำปรากฏตรงหน้า ร่างบางกระถดตัวถอยหนีแต่มือใหญ่คว้าร่างเธอมากอดแนบแน่น

“ชู่ว์ นี่ผมเอง” ชายหนุ่มเอ่ยแล้วปลดผ้าคลุมหน้าออกใบหน้าที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำตาทำให้หัวใจเขาอ่อนยวบลงทันที “ไม่เป็นไรแล้ว ผมอยู่นี่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ