บทที่ 84 คิดถึงบ้าน

ผ่านไปอีกสัปดาห์ บาดแผลของสาริศาดีขึ้นอย่างรวดเร็วถ้าหญิงสาวไม่มีเพื่อนรักอยู่ใกล้ๆ เธอคงแทบไม่มีรอยยิ้มปรากฏบนใบหน้า พิชชาขยับแว่นสายตาพลางพิมพ์ข้อความโต้ตอบผ่านโน้ตบุ๊กที่ชีควาคิมนำมาให้เธอใช้ทำงานระหว่างที่พิชชายังอยู่กับสาริศาในเทซาเนีย  

“ฉันนี่แย่จริงๆ ทำให้เพื่อนต้องมาลำบากไปด้วยเลย”  สาริศาเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ