บทที่ 58 ป่าพิศวาส บทที่ 10

เสียงของหลินสั่นพร่าและแหบกระเส่า พรานถมยกยิ้มมุมปากอย่างได้ใจ เพราะไม่ว่าสาวคนไหนเมื่อเห็นความเป็นชายของเขาแล้วต้องสยบแทบทุกราย

“อูย...พรานถมจ๋า...จะ...จะทำอะไรก็รีบทำเถอะนะ...อา...อา...ฉันจะไม่ไหวแล้วนะ”

พรานถมเลียปากแล้วเอามือจับจ้อนยักษ์ที่กำลังแข็งโด่เอาไว้ก่อนจะงัดหัวของมันลงต่ำแล้วเบียดลงไป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ