บทที่ 14 ตอนที่ 14 สับสน

ตอนที่ 14 สับสน

หลังจากจบคลาสเรียนที่แสนตึงเครียดในช่วงบ่าย พีชญาพายามรวบรวมสติและสมาธิกลับมานั่งแก้ไขแบบแปลนกระดาษไขอยู่ที่โต๊ะม้านั่งหินอ่อนใต้อาคารเรียนจนกระทั่งแดดยามเย็นเริ่มเปลี่ยนสี เสียงถอนหายใจยาวเหยียดดังออกมาจากปากบาง เธอใช้นิ้วนวดคลึงขมับตัวเองเบาๆ เพื่อคลายความเมื่อยล้า

“เสร็จสักที......

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ