บทที่ 130 130

130

ชายหนุ่มหันไปมองคนทักแล้วยิ้มที่มุมปาก “ผมมารับหนูวาครับคุณน้ำหวาน”

คำตอบที่ได้ยินทำเอาคนถามที่หวังจะได้คำตอบอย่างที่ถามนิ่งไปชั่วอึดใจ

“อ๋อ...เชิญตามสบายเลยค่ะ” ดวงยิหวามองตามร่างสูงเพรียวที่เดินตรงไปยังแผนกที่เธอเพิ่งเดินออกมาด้วยสีหน้าฉายแววเสียดายอย่างยิ่งยวด นับจากวันที่ได้รู้ความจริงจาก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ