บทที่ 84 84

84

เมื่อเดินออกจากห้องน้ำในชุดเสื้อคลุมสีขาวก็เห็นคนที่อยากจะถามนั่งอยู่บนเตียงจ้องมาเขม็งราวกับรอเธออยู่ ขวัญชีวารู้ทันทีว่าตัวเองถูกจ้องเพราะอะไรจึงแกล้งพูดพลางอ้าปากหาว “ง่วงนอนจัง”

คนนั่งรอส่งค้อนให้ขวับใหญ่ “แกไม่ต้องมาทำยึกยักนังหนูวา นี่เพิ่งจะสี่โมงไม่ใช่เวลานอน แกเล่ามาให้หมดว่าเรื่องวันน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ