บทที่ 15 ( 14 ) แค่นี้💸💵

เช้าวันต่อมา

“อื้อซูซูอย่ากวนสิ” มือเล็กปัดป่ายแมวตัวน้อยให้ออกห่างจากตัว เมื่อมันกำลังรบกวนเวลานอนของเธอ แต่มันกลับไม่เชื่อฟังมาคลอเคลียตามซอกคอของเธอราวกับว่าไม่ได้เจอกันมานาน

“อื้ออซูซู”

“ฉันเอง” เสียงเข้มดังขึ้นมา ทำให้พิงค์ต้องปรือตามอง สิ่งที่กำลังคลอเคลียซอกคอของเธออยู่ไม่ใช่ซูซู แต่เป็นครามต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ