บทที่ 22 ( 21 ) หงุดหงิด

ดึกคืนนั้น

“อือ…” พิงค์รู้สึกตัวตื่นเมื่อรับรู้ถึงสิ่งที่กำลังรบกวนตัวเองอยู่ ก่อนจะค่อย ๆ ปรือตาขึ้นมอง “ใคร?”

“ฉันเอง…” ครามเอ่ยขึ้น

ทว่า…

“ปล่อย!” พิงค์ดึงเท้าคืนกลับมาก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นนั่ง “กลับมาทำไม?” เธอถามน้ำเสียงนั้นเปี่ยมไปด้วยความน้อยใจและโกรธคนตรงหน้า

“โกรธเหรอ?”

“ออกไปฉันจะนอน”

“นอนด...