บทที่ 11 งานหมั้น

หลายวันต่อมา---

" ยิ้มหน่อยสิคนสวยของแม่ " พิมพ์ลูบผมลูกสาวเบา ๆ อย่างปลอบโยนขณะที่เธอนั่งรอเวลาเพื่อเข้าพิธีหมั้นอยู่หน้ากระจกด้วยใบหน้าเศร้า

" หวานไม่อยากแต่งงานกับคนที่หวานไม่ได้รัก " เธอหันมองหน้าผู้เป็นแม่พร้อมกับกล่าวความรู้สึกด้วยน้ำเสียงแสนจะแผ่วเบาและเนิบช้าทว่าขุ่นมัวอย่างที่สุด

" มาถึ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ