บทที่ 15 ไอ้หน้าตัวเมีย

หลายวันต่อมา

“อือออออ “หวานส่งเสียงครางออกมาเบา ๆ เมื่อเธอเริ่มรู้สึกตัวเธอค่อย ๆ ปรือตาขึ้นอย่างยากลำบากก่อนจะมองเห็นเพดานสีขาวโพล้นพร้อมกับกลิ่นยาในโรงพยาบาลซึ่งทำให้เธอรู้ทันทีว่าตอนนี้เธอนั้นอยู่ในโรงพยาบาลหวานมองไปรอบ ๆ ก็ไม่เห็นใครอยู่เลยสักคนเธอจึงเอื้อมมือหวังจะหยิบน้ำแต่ก็พลาดทำแก้วน้ำต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ