บทที่ 44 เธอเป็นของฉันคนเดียว

วันต่อมา ---

หวานค่อย ๆ ปรือตาขึ้นมาเมื่อรับรู้ว่าเช้าแล้วพร้อมกับเอี่ยวหลังมองคนที่สวมกอดเธอทั้งคืนด้วยรอยยิ้มบาง ๆ ก่อนจะพลิกตัวหันหน้าเข้าหาอกแกร่งเธอเงยหน้าจ้องใบหน้าอันหล่อเหลา เขายังคงหลับสนิท " ขนตายาวชะมัดเสียดายชอบทำหน้านิ่ง " หวานพึมพำอย่างอารมณ์ดีเธอยื่นมือหวังจะจับขนตาแต่เขาจับข้อมือไว้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ