บทที่ 46 ขอโทษ

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ---

" อื้อออออ " หวานส่งเสียงในลำคอเบา ๆ เมื่อเริ่มรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาหลังจากเสร็จกิจกรรมเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน เธอเงยหน้าอ่อนล้าคนตรงหน้าเขายังสวมกอดเธอแน่น และ ธันยังจ้องมองหวานด้วยรอยยิ้ม

" ยิ้มอะไร? " หวานเอ่ยถามเสียงดุ

" ก็มีความสุขยิ้มไม่ได้? "

เพี๊ยะ!

" โอ้ย! เจ็บ " ธันร้อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ