บทที่ 106 จงอางหวงไข่

"ไอ้ลูกแหง่ มึงก็แค่อาศัยบารมีพ่อ อย่าให้กูหมดความอดทน!" ไกรสรพูดพลางแสยะยิ้มเย็น "และจำใส่หัวแกไว้... ว่าผู้หญิงคนนี้คือคนสำคัญของกู ถ้าแกยังอยากมีลมหายใจไว้ใช้เงินพ่อมึงอยู่... อย่า-เสนอ-หน้า-มา-ให้-กู-เห็น-อีก!"

ความเงียบปกคลุมไปทั่วบริเวณลานกิจกรรม มีเพียงเสียงสะอื้นเบา ๆ ของปาริชาติที่ซบหน้าลง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ