บทที่ 117 จงอางหวงไข่

เสียงฝีเท้าของไกรสรหนักแน่นทว่าสม่ำเสมอขณะก้าวขึ้นบันไดวนวนกลับไปยังห้องนอนใหญ่ หัวใจที่เคยด้านชาของมหาเศรษฐีพองโตอย่างประหลาด ความเงียบสงบในคฤหาสน์กลับมาอีกครั้ง แต่เป็นความสงบที่แฝงไปด้วยความคุกรุ่นของอารมณ์ที่รอการปลดปล่อย

เขาเปิดประตูห้องเข้าไปอย่างเบามือ แสงจันทร์รำไรที่ลอดผ่านผ้าม่านกำมะหยี่ส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ