บทที่ 120 จงอางหวงไข่

เสียงคลื่นที่ทะเล ยังคงซัดสาดเข้าหาฝั่งอย่างต่อเนื่อง แต่มันกลับไม่สามารถชะล้างกลิ่นคาวเลือดและคราบน้ำตาที่นองเต็มพื้นทรายในโกดังร้างแห่งนี้ได้ 

ไกรสรโอบกอดร่างที่สั่นเทาของปาริชาติไว้แนบอก ขณะที่สายตาของเขายังคงจดจ้องไปที่ร่างนิ่งสงบของกวิน ชายที่เขาเคยตราหน้าว่าเป็นศัตรูหมายเลขหนึ่ง บัดนี้กลับกลา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ