บทที่ 29 จงอางหวงไข่

ข้างนอกห้องทำงาน ไกรสรกำลังสาละวนอยู่กับการสั่งงานคนงานที่กำลังขนไม้สักลงจากรถบรรทุก เขาไม่ได้หันมามองปาริชาติเลยแม้แต่น้อย ปาริชาติยิ้มมุมปากอย่างมีชัยชนะ เธอเดินตรงไปยังรถของป้าแม้นที่จอดรออยู่ไม่ไกลมีนายชาญเป็นคนขับรถในครั้งนี้ให้ และป้าแม้นนั่งไปเป็นเพื่อน

“ไปกันเลยค่ะป้าแม้น” เธอพูดเสียงเบาๆ แ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ