บทที่ 71 จงอางหวงไข่

แสงแดดยามเช้าลอดผ่านม่านผ้าไหมผืนบางสาดส่องลงมายังเตียงกว้าง เผยให้เห็นสองร่างที่ยังคงเกี่ยวพันกันแน่น ภายใต้ผืนผ้าห่มที่ยับยู่ยี่ ปาริชาติตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกปวดร้าวไปทั่วร่างกาย แต่ความเหนื่อยล้าทางกายกลับเทียบไม่ได้เลยกับความรู้สึกสับสนในหัวใจ

เธอพยายามขยับตัวออกห่างจากอ้อมแขนที่โอบกอดเธอไว้...