บทที่ 167 เล่มพิเศษ ปีศาจน้อย5

ริมธาราสวยใส ใต้ร่มไม้ใหญ่ร่มรื่น รอบทิศคล้ายสว่างสดใสยิ่งกว่าเดิม

เพ่ยหลิงยังคงแว่วเสียงสำเนียงดั่งแก้วเจียระไนถูกเคาะด้วยจังหวะสวรรค์

“ใต้หล้าวุ่นวาย เพียงใจนิ่งสงบ ขอพบคู่ชีวิตของตน ยินดีเป็นศิลา เป็นท้องฟ้า เป็นสายลม แข็งได้อ่อนได้ แค่อีกฝ่ายปรารถนา ข้ามีนามว่าเพ่ยหลิง อีกสองปีจะถึงวัยออกเรือน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ