บทที่ 202 เล่มพิเศษ อ๋องนักรบ18

ทว่าความจริงกลับมิใช่เช่นนั้น เฉินเหอไท่ย่อมรู้ดีกว่าใคร

สายตาคมเข้มกวาดมองไปทั่ว มีแววร้อนรนผสานอยู่อย่างไม่อาจระงับ ยิ่งเดินเข้ามายิ่งเห็นคราบเลือดข้นคลั่กปานธารารินไหล ก็ยิ่งหลั่งเหงื่อเย็นที่ฝ่ามือ

ประเมินดูแล้วถึงกับต้องสูดหายใจลึก นึกถึงความน่าจะเป็นไปได้ คือเซียนเซียนอาจจะเผลอใช้พลังดูดกลืน...