บทที่ 15 เงาคนริมทาง

กู้ฉางเฟิงใช้เวลาครึ่งชั่วยามไปกับการกินอาหารกลางวันที่เลยเวลามาเกือบครึ่งวัน ส่วนไป๋รั่วหลีใช้เวลาเท่ากันไปกับการพยายามทำใจว่าเหตุใดคนผู้หนึ่งจึงสามารถกินบะหมี่สองชาม เกี๊ยวหนึ่งจาน และขนมอีกสามชิ้นได้โดยไม่รู้สึกผิดแม้แต่น้อย

“เจ้ากินเสร็จหรือยัง” นางถามเป็นครั้งที่สาม

กู้ฉางเฟิงคีบเกี๊ยวชิ้นสุดท้...