บทที่ 20 คืนสู่หลินอัน

เสียงไก่ขันจากบ้านข้างเคียงปลุกกู้ฉางเฟิงให้ตื่นขึ้นเร็วกว่าที่ตั้งใจไว้ เขานอนมองเพดานไม้เก่าอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพลิกตัวไปอีกด้านด้วยความหวังว่าตนเองจะหลับต่อได้อีกสักชั่วยาม

น่าเสียดายที่ความหวังนั้นอยู่ได้ไม่นาน

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งติดกัน

“กู้ฉางเฟิง เจ้ายังมีชีวิตอยู่หรื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ