บทที่ 42 เสียงจากสำนักเล็ก

ไป๋รั่วหลีวางกระดาษบันทึกวิชากระบี่ลงตรงหน้าเขา ก่อนจะเลื่อนจานขนมออกห่างจากมือชายหนุ่มอย่างไม่ไว้หน้า

“พอแล้ว”

กู้ฉางเฟิงชะงัก มือที่กำลังจะหยิบขนมหยุดค้างอยู่กลางอากาศ “แม่นางไป๋ ข้าเพิ่งกินไปสามชิ้นเอง”

“สามชิ้นในเวลาไม่ถึงครึ่งก้านธูป”

“ข้ากำลังใช้ความคิด ย่อมต้องกินมากกว่าคนทั่วไป”

“ถ้าเช่นนั้น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ