บทที่ 48 กระบี่ไม่ตัดสินคน

ไป๋รั่วหลีกำลังยืนรอกู้ฉางเฟิงอยู่หน้าประตู นางสะพายกระบี่ไว้ข้างเอวและถือหมั่นโถวสองลูกในห่อกระดาษ สีหน้าบอกชัดว่าหากเขาช้ากว่านี้อีกนิด นางคงเดินออกไปโดยไม่คิดจะหันกลับมา

“วันนี้เจ้าตื่นเช้าเองได้ด้วยหรือ?” นางถาม

กู้ฉางเฟิงยกมือแตะอก ทำท่าราวกับถูกคำพูดนั้นแทงเข้ากลางใจ

“แม่นางไป๋ เจ้าประเมินข้าต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ