บทที่ 52 กระบี่กับบทเรียนชีวิต

กู้ฉางเฟิงเพิ่งก้าวออกจากห้องพักได้ไม่ถึงสิบก้าว

ก็พบว่ามีคนยืนรออยู่หน้าบันไดโรงเตี๊ยม

หลินจื่อหานถือกระบี่อยู่ในมือ ส่วนอีกมือหิ้วห่ออาหารสองห่อ สีหน้าของเขาดูสงบเหมือนทุกครั้ง แต่เมื่อเห็น

กู้ฉางเฟิงเดินลงมาเขาก็เหลือบมองท้องฟ้าแล้วเอ่ยขึ้นว่า

“ในที่สุดเจ้าก็ตื่นเสียที”

กู้ฉางเฟิงหยุดเดินทันที

“เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ