บทที่ 74 ลมพัดสู่แดนตะวันตก

กู้ฉางเฟิงเพิ่งเข้าใจอย่างแท้จริงว่า การถูกห้ามดื่มสุราหนึ่งคืนทำให้ชีวิตยากลำบากเพียงใด ก็ตอนที่เขานั่งอยู่ในโรงเตี๊ยมตรงหน้าเหยือกน้ำชา ซึ่งไม่มีรสชาติใกล้เคียงกับสิ่งที่ตนเองต้องการแม้แต่น้อย

เขายกถ้วยขึ้นจิบ ก่อนวางลงอย่างอาลัยอาวรณ์

“ข้าคิดว่าคนเราควรมีสิทธิ์เลือกเครื่องดื่มของตนเอง”

ไป๋รั่วหลี...