บทที่ 80 ศึกที่ไม่ต้องมีผู้แพ้

ไป๋รั่วหลีเดินออกมาจากโรงเตี๊ยมพร้อมห่ออาหารแห้งสองห่อกับถุงน้ำใบหนึ่ง

“ของเจ้าข้าฝากไว้กับคนดูแลโรงเตี๊ยมแล้ว” นางบอก “ส่วนอาหารนี่เอาไว้กินระหว่างทาง อย่าบ่นว่าหิวแล้วแวะซื้อของทุกครึ่งชั่วยาม”

กู้ฉางเฟิงมองห่ออาหารในมือนางด้วยแววตาซาบซึ้งเกินเหตุ

“รั่วหลี เจ้าใส่ใจข้าถึงเพียงนี้เชียวหรือ?”

“ข้าใส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ