บทที่ 87 ใต้โคมเคียงใจ

กู้ฉางเฟิงหมุนข้อมือขวาช้า ๆ ก่อนจะยกมือขึ้นพิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง รอยเจ็บที่เคยรบกวนเขาตลอดสองสามวันที่ผ่านมาเบาบางลงมากแล้ว แม้ยังไม่ถึงขั้นใช้กระบี่ได้เต็มกำลัง แต่ก็ไม่รู้สึกตึงจนต้องขมวดคิ้วเหมือนก่อนหน้านี้

เขาลองกำมือ คลายมือ แล้วหมุนข้อมืออีกครั้ง

“ถ้าเจ้าตั้งใจจะทำให้ข้อมือตัวเองหายดีด้วยการจ...