บทที่ 94 กระบี่ที่ต้องพัก

เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งในยามเช้า ก่อนที่กู้ฉางเฟิงจะทันได้เปิดถุงขนมถุงที่สองเสียด้วยซ้ำ

เขานั่งอยู่ข้างโต๊ะในห้องพักชั้นล่างของโรงเตี๊ยมสนเขียว มือซ้ายถือขนม ส่วนมือขวาวางพักอยู่บนตักอย่างระมัดระวัง เมื่อได้ยินเสียงเคาะ เขาจึงหันไปมองประตูด้วยสีหน้าราวกับถูกขัดจังหวะเรื่องสำคัญที่สุดในชีวิต

“...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ