บทที่ 31 31

“นอนรอฉันดีๆ ฉันจะช่วยเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ก่อน ชุดนี้มันถอดยาก” 

“บ้าสิ ใครจะยอม” อนันตาแหว แล้วยกขาถีบแต่โคล์จับไว้ได้แล้วดึงร่างบอบบางเข้ามาหา 

อนันตาต้องตกใจสุดขีด เมื่อเขาเอาขาทั้งสองข้างของเธอดึงมันไปพันรอบเอวเขา

“อ่อ ที่แท้คงคิดถึงท่านี้ของเรา”

“ปล่อยนะ ปล่อยขาฉันเดี๋ยวนี้” ยิ่งเธอดิ้นชุดสวยก็เล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ