บทที่ 5 ตอนที่ 4 อยากให้ลืมมันไป
ตอนที่ 4 อยากให้ลืมมันไป
เช้าวันต่อมา
ขณะที่นอนหลับฝันดีอยู่ใต้ผ้านวมผืนใหญ่ อยู่ ๆ ก็มีมือเย็นเฉียบมาแตะที่ท่อนแขนจนอดหันมองไม่ได้ และคนเดียวที่ทำแบบนี้กับเธอได้คงไม่แคล้วเป็นเขาคนเดิม
"เช้าแล้ว" เช้าวันใหม่ของคนปกติทั่วไป แต่สำหรับเขาไม่ค่อยปกติสักเท่าไหร่ เพิ่งเคลียร์ร้าน คุยกับลูกน้องเสร็จ กว่าจะได้ออกจากร้านฟ้าก็สว่างแล้ว
"อือ ~" หญิงสาวพยักหน้าครางตอบเสียงอยู่ในคอ
"แน่ใจแล้วเหรอ"
"?" เธอปรือตามองเขาผ่านแสงที่เล็ดลอดเข้ามาในห้องอย่างงง ๆ ไม่เข้าใจในคำถาม
"เลิฟเอกซ์ไม่เหมาะกับเธอหรอก ถ้าอยากทำ ไปหางานอื่นเถอะ"
"กลัวหนูเห็นอะไรเหรอคะ"
"ไม่กลัว แค่ไม่อยากให้รู้สึกไม่ดี"
"ทำไมหนูต้องรู้สึกไม่ดี"
"เลิฟเอกซ์มีทั้งหญิงขายบริการ ผู้ชายขายบริการ อีกหลาย ๆ อย่างที่เด็ กอย่างเธอไม่ควรรู้"
"หนูอยากรู้ อยากเรียนรู้ อยากเจอโลกภายนอกบ้าง"
"เพราะ"
"อนาคตไม่แน่ไม่นอน อยากเตรียมตัวไว้ตั้งแต่เนิ่น ๆ"
"มีความคิดแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?"
"หมายถึงอะไรคะ"
"ที่บอกอยากเจอโลกภายนอก"
"ถามแบบนี้หนูตอบไม่ถูก"
"โลกที่ฉันสร้างไว้ให้มันไม่ดีเหรอ? หรือเธอโหยหาอะไร" ทุกวันนี้แค่แอลเอ่ยปากขอ เขาไม่เคยไม่ให้ เขาขอเธอแค่อย่างเดียว ให้อยู่ในห้อง ไม่ต้องออกไปไหน ถ้าไม่จำเป็นจริง ๆ ขอแค่นี้มันยากมากใช่ไหม
"หนูคิดว่าวันหนึ่งคุณอาจจะมีครอบครัว หนูเลยอยากจะยืนด้วยลำแข้งตัวเองบ้าง พอหนูอายุครบยี่สิ บปี คุณจะได้ไม่ต้องมีห่วง"
"คงอยากอายุยี่สิ บปีเร็ว ๆ สินะ"
"..."
"เธออยากมีแฟน อยากมีอิสระในชีวิต ฉันพูดถูกไหม?"
"ไม่ถูกทั้งหมดค่ะ"
"ต้องการอะไรกันแน่ บอกฉันมาตรง ๆ" เขาไม่ได้คำตอบจากคำถามนี้ จนตอนนี้ก็ยังไม่รู้ว่าอะไรที่ทำให้แอลตัดสินใจหางานทำ ทั้งที่เงินค่าขนมที่ให้มันก็มากจนเธอใช้ไม่หมดด้วยซ้ำ
"หิวไหมคะ ให้หนูทำอาหารเช้าให้ไหม"
"ฉันอยากให้เธอตอบคำถามมากกว่า"
"หนูตอบไปแล้ว"
"เธอยังโกรธเรื่องที่ฉันบอกว่าอยู่กับคนอื่น"
"หนูโกรธเฮียแบร์ไม่ได้หรอก"
"เธอโกรธอยู่"
"เฮียแบร์เป็นทุกอย่างในชีวิตหนูเลยนะ ถ้าหนูโกรธ ชีวิตนี้คงไม่เหลือใครแล้ว" เขาเป็นทั้งพ่อ เป็นทั้งพี่ เป็นแทบทุกอย่างในชีวิต ถ้าไม่มีเขาจะมีเอแอลที่ใช้ชีวิตสุขสบายขนาดนี้เหรอ
"เมื่อวานที่พูดไปเพราะไม่อยากให้เธอคาดหวัง"
"..." หมายถึงคาดหวังในตัวเฮียแบร์หรือความสัมพันธ์ของเรา?
"วันนั้นฉันเมา ไม่ได้ตั้งใจ"
"..."
"ขอโทษที่ทำให้เลยเถิ ดแบบทุกวันนี้"
"..."
"บางทีก็อยากให้เธอปฏิเส ธฉันบ้าง ไม่ใช่ฉันพูดอะไรก็เห็นด้วยไปหมด ผลมันเลยออกมาเป็นแบบนี้" ที่พูดไปแอลรู้อยู่แก่ใจ ตัวเขาน่ะเมา ส่วนเธอสติเต็มร้อย
"หนึ่งปีที่น อนด้วยกัน เฮียแบร์บอกไม่ได้ตั้งใจ ขอโทษที่ทำให้เลยเถิด มันหมายความว่าอะไรเหรอ..
..โอเค ครั้งแร กหนูเข้าใจเฮียแบร์เมามาก แล้วครั้งที่สองสามสี่มันคืออะไร มันผ่านมาตั้งหล ายเดือนจนเป็นปีแล้วมั้งที่เราทำมั นด้วยกัน อยู่ ๆ เฮียแบร์ก็มาพูดแบบนี้ หนูไม่เข้าใจ"
"..." นี่คงเป็นอีกเหตุผลที่ไม่อยากพูดตรง ๆ กับแอล เลยได้แต่บอกเธอเนิ่น ๆ ว่าระหว่างเรามันแค่ชั่วคราว ระยะสั้น ๆ เดี๋ยวก็จบลง
พอพูดแล้วยังไง ผู้หญิงก็เป็นซะแบบนี้
"เฮียแบร์บอกให้หนูพูดตรง ๆ พอหนูพูดเฮียแบร์ก็พูดแบบนี้"
"เฮ้อ" ถอนหายใจเหนื่อยหน่าย ทะเลาะกันอีกแล้ว ทะเลาะแม่งทุกวัน
ต่างคนต่างเงียบ ไม่พูดไม่จา มีเพียงเสียงลมแอร์กับเสียงถอนหายใจเป็นระยะ ๆ พอให้ได้ยิน
"ฉันลองทบทวนมาสักพัก บางทีฉันอาจจะบังคั บเธอมากไป"
"..."
"เธอยังเ ด็ก คงอึดอัด"
"คำก็เ ด็ก สองคำก็เด็ ก หนูมีหัวใจเหมือนกันนะ"
"ก็เอ ามันไปให้คนอื่นซะสิ อย่าโยนมาให้ฉัน เธอก็รู้มันเป็นไปไม่ได้"
"แล้วเฮียแบร์มากอ ดมาห อม มาให้ความอ บอุ่นหนูทำไม"
"ฉันว่าเธอน่าจะเข้าใจความหมายของผู้ชายผิด"
"!!" เขาโยนให้เป็นความผิดเธองั้นเหรอ?
"ผู้ชายมีความต้องการมากกว่าผู้หญิง เวลาอยาก คลำแล้ วมีรูมันก็เอ าหมดนั่นแหละ"
"..." ใครที่มีรูก็ได้ แบบนั้นใช่ไหม
"ผู้ชายอยู่กับผู้หญิงสอ งต่อสอง มีอารมณ์อยู่แล้ว"
"..."
"จริง ๆ มันจะไม่ผิดที่ฉันน อนกับเธอ แต่มันผิดตรงที่รับเธอมาเป็นลู กบุญธ รรม เลี้ยงเธ อมาตั้งแต่เด็ ก แต่ดันเผ ลอมีอะไรกันนี่แหละ มันแย่ก็ตรงนี้"
"เฮียแบร์พูดง่ายมากเลย พูดง่ายสุด ๆ เรานอ นด้วยกันไม่รู้กี่สิ บครั้งแล้ว ทำไมเพิ่งจะรู้สึกผิด"
"รู้สึกผิดในใจทุกครั้งแหละ"
"ทั้งที่รู้สึกผิดแต่ก็มาหาหนู มานอ นเอ ากับหนู มันไม่แปลกไปหน่อยเหรอคะ?"
"เฮ้อ!" แบร์ถอนหายใจ ลูบหน้าลวก ๆ โคตรไม่ชอบตอนเราทะเลาะกัน
แต่ก่อนที่ยังไม่เค ยมีอะไ รกันเราไม่เคยทะเลาะกันแบบนี้เลยสักครั้ง หรือควรกลับไปเป็นแบบนั้นดี?
ให้พูดตามเนื้อผ้า ไม่ควรมีคำถามหรอก ควรทำเลยแหละ เพราะสิ่งที่ทำอยู่มันดูไม่ควรเหี้ย ๆ
แม่ง! เลี้ยงมาตั้งแต่น มยังไม่ตั้ งเต้ า จนนมเท่าหั วเด็ก สุดท้ายมาเย็ บกัน คนนอกจะมองยังไง? 'เลี้ ยงไว้เอา' 'เลี้ยงต้ อย' แบบนั้นเหรอ แบบที่ไอ้เด็กเปรตพูดอะนะ?
เอแอลนั่งมองปฏิกิริยาของชายหนุ่มตรงหน้าน้ำตาคลอ เธอไม่เคยอยากทะเลาะกับเขาเลย ไม่เคยอยากรู้ด้วยว่าเขาไปทำอะไรกับใครที่ไหนมา เธอแค่อยากให้เขามีความสุขทุกครั้งที่มาหากัน แค่อยากให้เขาสุข เหมือนที่เธอสุขกายสุขใจเวลาที่มีเขาอยู่ใกล้ ๆ
ช่วงแรกที่เริ่มลึ กซึ้งเธอยังไม่ค่อยเข้าใจ รู้แค่ว่าเขารักและเอ็นดูเลยยอ มปล่อ ยตัวปล่อย ใจ แทบไม่ได้คิดเลยว่าวันหนึ่งเราจะมาถึงจุดนี้
"หนูไม่อยากทะเลาะกับเฮียแบร์"
"ฉันก็ไม่อยากทะเลาะกับเธอ แต่อยากคุยให้เข้าใจตรงกัน"
"ค่ะ"
"เรื่องของเรามันผิ ด ฉันอยากให้เ ธอลืม ๆ มันไป"
"..."
"ต่อไปนี้อยากทำอะไร อยากไปไหน เธอไปได้เลย"
"บอกหนูมาตรง ๆ เลยดีกว่าค่ะ"
"เรื่องของเราหยุ ดมันไว้แค่นี้ กลับไปเป็นเหมื อนเดิม ทำเหมือนไม่เคย มีอะไรเกิดขึ้น เธอไม่พูด ฉันไม่พูด เรื่องนี้ไม่มีใครรู้"
"..." ให้ทำเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิ ดขึ้น ทั้งที่มันเกิดขึ้นนั บครั้งไม่ถ้วนแบบนั้นน่ะเหรอ พูดง่า ยเกินไปหรือเปล่า
"ฉันคงไม่มาหาเธอบ่อย ๆ เหมือนที่แล้วมาอีก"
"..."
"ถ้าอยากจะมีแฟน ก็ลองคุย ๆ ดู ฉันไม่ว่าอะไร เธอโตแล้ว"
"..."
"จะมีอะไรกันก็ป้ องกันด้วย ยังเรียนไม่จบ เป็นห่วง"
