บทที่ 31 ฝนดาวตก

 สถานที่แห่งนี้…บัดนี้ไม่ต่างอะไรจากดินแดนรกร้างที่ถูกลืมเลือนลมหนาวพัดเอื่อยครวญครางไปทั่วบริเวณเสียงของมันสะท้อนจากซากน้ำแข็งที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นชีวิตยิ่งทำให้ที่แห่งนี้ดูคล้าย หลุมศพกลางพายุหิมะ

เงาร่างหนึ่งในชุดขาวเดินอย่างเงียบงันผ้าคลุมสะบัดตามแรงลมไป๋เสวี่ยหรง หยุดยืนอยู่ตรงหน้า ร่างของเซี่ยเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ