บทที่ 37 ใครแม่เจ้ากัน

เซี่ยเฟิงจวิ้น หอบหายใจต่อเนื่องสักพักหัวใจที่เคยเต้นระรัวเริ่มช้าลงมือที่เคยสั่น เริ่มแน่นขึ้นเล็กน้อยและในชั่วขณะความดื้อดึงเก่าก่อนก็กลับมาเขาถลึงตา มองนางในร่างชุดขาวตรงหน้าอย่างไม่วางตาสตรีที่ยืนเหนือผืนน้ำราวกับเซียน…นางคือผู้ที่ทำให้เขาล่วงหล่นจากบัลลังก์ของ ความภาคภูมิใจ สู่โคลนตมแห่งการดูหม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ