บทที่ 44 ขอสั่งสอนลูกหลานด้วยตัวเอง

อดีตเทพอัคคีผู้ยิ่งใหญ่ผู้เคยสะท้านฟ้าสะเทือนดินบัดนี้คุกเข่าลงต่อหน้านางอย่างสงบนิ่งโดยไร้ซึ่งความเย่อหยิ่งที่เคยเคลือบคลุมดวงตา

เขาเงยหน้าขึ้นช้า ๆ สบตากับไป๋เสวี่ยหรงผู้ที่ช่วยเขาหลุดพ้นจากพันธนาการแห่งขุมนรกพันปี แม้ปลอกคอทาสจะยังคงเรืองแสงแผ่วเบาอยู่รอบลำคอของเขา แต่สิ่งที่ทำให้เขาก้มหัวในยามนี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ