บทที่ 6 บทที่ 6
เมื่อกลับมาถึงบ้านรติมาก็พบมารดานั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น หญิงสาวส่งของให้เด็กรับใช้เอาขึ้นไปเก็บให้บนห้องแล้วเดินเข้าไปหาท่าน
“กลับมาแล้วหรือยัยหนู” นวลฉวีทักบุตรสาวเพียงคนเดียวด้วยสีหน้าแช่มชื่น
“ค่ะ คุณพ่อกลับมาหรือยังคะ” หญิงสาวทรุดตัวลงนั่งข้างมารดา แล้วสอดลำแขนเรียวโอบกอดรอบเอวหนาของท่านไว้ก่อนจะก้มลงหอมแก้มท่านฟอดหนึ่ง
“ยังจ้ะ เป็นไงบ้าง ไปชอปปิ้งกับหนูแพนมาได้อะไรมาบ้างล่ะ”
นวลฉวีเอื้อมมือไปลูบผมบุตรสาวด้วยความรักใคร่เอ็นดู และมีความภาคภูมิใจในตัวลูกสาวคนนี้มากเหลือเกิน รติมาไม่เคยทำให้ท่านผิดหวังเลยสักอย่าง ทั้งเรื่องการเรียน เรื่องความประพฤติที่ไม่เคยนำความเสื่อมเสียมาสู่วงศ์ตระกูล เรียกได้ว่าเป็นบุตรที่เพียบพร้อมอย่างที่พ่อแม่ทุกคนต้องการ หากจะมีข้อเสียอยู่บ้างก็คือความเอาแต่ใจตนเอง ขี้งอน ดื้อด้านไปหน่อย แต่ท่านคิดว่าสิ่งเหล่านี้สามารถปรับปรุงกันได้ขอแค่ให้เป็นคนดีเถอะ
“ก็ไม่ค่อยได้ซื้ออะไรมากหรอกค่ะ เพราะว่ามันมีเรื่องรบกวนจิตใจทำให้หมดอารมณ์” รติมาหน้ามุ่ยตอบด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย
“เรื่องอะไรเหรอลูก” ท่านถามด้วยความเป็นห่วง
“คุณแม่ก็ทราบนี่คะ” รติมามองมารดาเหมือนจะค้อน เล่นเอาคนถามงงไปพักหนึ่งก่อนจะยิ้มออกเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเรื่องอะไร
“เรื่องแค่นี้เอง” ท่านหัวเราะในลำคอ
“แหม...คุณแม่ก็พูดได้สิคะ ไม่ได้มาเป็นแบบหนูนี่ คุณแม่ขา...คิดดูอีกทีเถอะค่ะ คุณแม่อยากฆ่าลูกสาวของคุณแม่ทั้งเป็นงั้นเหรอคะ” หญิงสาวพยายามอ้อนวอนแต่ดูเหมือนจะไร้ผลเพราะท่านใจแข็งเหลือเกิน ถ้าท่านเอาจริงละก็พูดคำไหนต้องเป็นคำนั้นเสมอ
นวลฉวีมองหน้าคนช่างอ้อนอย่างอ่อนใจ มือนุ่มทว่าอวบนิดหน่อยยกขึ้นลูบผมลูบไหล่บุตรสาวไปมาอย่างเอาอกเอาใจ
“มันไม่เลวร้ายขนาดนั้นหรอกลูก หนูลองเปิดใจของหนูสำหรับตาปูนกว้างๆ สิจ๊ะ แล้วหนูจะเห็นความดีความน่ารักของเขา หนูกับตาปูนรู้จักกันมาตั้งนานคงจะรู้จักนิสัยใจคอกันไม่มากก็น้อย และแม่ว่าหนูคงไม่ปฏิเสธใช่ไหมว่าตาปูนก็เป็นคนดีคนหนึ่ง แค่หนูเอาอคติออกเท่านั้นหนูก็อาจจะพบผู้ชายที่หนูฝันไว้ก็ได้นะ”
รติมาถอนหายใจยาว ใช่เธอรู้ว่านายปูนเป็นคนดีคนหนึ่ง แต่คนไม่รักไม่ชอบกันต่อให้ดีเลิศประเสริฐศรีแค่ไหนก็ไม่มีความหมายหรอก ในเมื่อแย้งมารดาไม่ได้หญิงสาวก็ขอถอยออกมาตั้งหลักก่อน เธอหอมแก้มท่านและขอตัวขึ้นห้องเพื่อไปอาบน้ำให้อารมณ์ที่เริ่มขุ่นมัวเย็นลงได้บ้าง
นวลฉวีมองตามหลังบุตรสาวไปด้วยความเห็นใจ ก่อนจะคิดถึงสาเหตุที่ทำให้ท่านต้องบังคับจิตใจลูกให้แต่งงานขึ้นมา
เมื่ออาทิตย์ก่อนโสภิตาเพื่อนรักของท่านได้มาปรับทุกข์เรื่องลูกชายให้ฟัง เรื่องที่อวัชคบหากับนางแบบสาวชื่อดังถึงขั้นจริงจังจะแต่งงานด้วย ความจริงเพื่อนของท่านก็ไม่ได้รังเกียจรังงอนอะไรนางแบบสาวคนนั้นแม้แต่น้อย เพราะไม่เคยเอาเรื่องฐานะชาติตระกูลมาเป็นบรรทัดฐานในการคบคน ถ้าจะไม่รู้ความจริงเสียก่อนว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ได้คบแค่อวัชเพียงคนเดียว แถมยังมีอาชีพเสริมที่น่ารังเกียจคือขายตัวให้เสี่ยที่ร่ำรวยเงินหนาอีกต่างหาก ท่านรู้สึกสงสารเพื่อนยิ่งนักแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ทำได้แค่ช่วยปลอบใจในตอนนั้นเท่านั้น
“ฉันล่ะกลุ้มใจจริงๆ เลยนวล ไม่รู้จะทำยังไงให้ตาปูนมันตาสว่างเสียที”
“ใจเย็นๆ น่าโส มันต้องมีทางแก้ไขสิ”
“โอ๊ย…จะมีทางอะไรอีก หลงหน้ามืดตามัวขนาดนั้น นี่ถ้าเปลี่ยนจากยัยนางแบบมั่วแหลกคนนั้นเป็นหนูขมิ้น ฉันคงไม่ต้องมานั่งทุกข์ใจอยู่แบบนี้หรอก ทำไมลูกชายฉันมันถึงได้ตาบอดแถมโง่อีกนะ” โสภิตาร้องไห้คร่ำครวญยกใหญ่
“มันเป็นไปไม่ได้เธอก็รู้ดีนี่นา”
โสภิตาหยุดร้องไห้ สายตามีแววครุ่นคิดก่อนจะเงยหน้ามองเพื่อนตาเป็นประกายอย่างมีความหวัง
“ได้สินวล ถ้าพวกเราให้ทั้งสองคนแต่งงานกัน”
“ไม่ได้หรอกโส มันเท่ากับพวกเราคลุมถุงชนเชียวนะ เพราะเด็กๆ ไม่ได้รักได้ชอบกัน” นวลฉวีปฏิเสธเพราะไม่อยากบังคับจิตใจลูก โสภิตาฟังแล้วก็หน้าเศร้าลง แต่แล้วก็กลับมาแจ่มใสบอกกับเพื่อนรักอีกว่า
“งั้นเราลองเอาดวงของลูกเราไปตรวจดูก่อนดีไหมว่าดวงสมพงศ์กันหรือเปล่า บางทีทั้งสองอาจจะเป็นเนื้อคู่กันก็ได้นะ ลองดูก่อนเถอะนะนวล เธอไม่อยากให้ลูกๆ ของเราแต่งงานกันเหรอ พวกเราจะได้เกี่ยวดองเป็นญาติกันอย่างที่หวังไว้ไง”
นวลฉวีนิ่งคิดก่อนจะพยักหน้าตกลงในที่สุด เพราะในใจลึกๆ แล้วท่านก็ต้องการแบบนั้นเหมือนกัน และอีกอย่างก็อยากทำให้เพื่อนสบายใจด้วย
พวกท่านพากันไปหาหมอดูชื่อดังที่มักจะไปหาบ่อยๆ ซึ่งเป็นหมอดูอาวุโสที่พวกท่านเคารพนับถือ และผลจากการตรวจดูพร้อมทำนายโชคชะตาให้ทั้งรติมากับอวัชก็พบว่า ดวงของคนทั้งคู่สมพงศ์กัน เป็นเนื้อคู่ของกันและกัน ถ้าแต่งงานกันไปชีวิตจะมีแต่ความสุขและความเจริญก้าวหน้า
ตอนแรกพวกท่านก็ไม่มั่นใจเท่าไรนัก (แต่เชื่อไปแล้ว 90%) เพราะหนุ่มสาวทั้งคู่ไม่มีทีท่าว่าจะชอบพอกันเลย มีแต่จะทะเลาะกันเสียมากกว่า ทว่าหมอดูท่านก็ยังยืนยันแถมยังบอกว่าลิ้นกับฟันก็ย่อมกระทบกระทั่งกันเป็นธรรมดา แต่พอแต่งงานกันไปก็จะรักกันไปเอง ในภายภาคหน้าจะเป็นคู่คิดที่ดีต่อกัน พอได้ฟังเช่นนี้พวกท่านก็เริ่มคล้อยตาม (เชื่อไป 99% แล้วนะ) ไม่ใช่เพียงแค่คำพูดของหมอดูเท่านั้นที่ทำให้พวกท่านคล้อยตามอย่างเดียว เพราะส่วนหนึ่งนั้นมาจากความต้องการอยากเกี่ยวดองเป็นญาติกันอีกด้วย
แต่เรื่องนี้พวกท่านก็ไม่ได้ตัดสินใจกันเองฝ่ายเดียวหรอกนะ เพราะเรื่องนี้ก็ได้นำไปปรึกษาสามีของแต่ละคนด้วยเหมือนกัน (1% เองนะ) ซึ่งสามีของพวกท่านทั้งคู่ก็ไม่ขัดข้องแต่อย่างใด เนื่องจากเมื่อก่อนก็เคยคิดอยากให้เด็กคู่นี้แต่งงานกันอยู่แล้ว ดังนั้นจึงได้ยกหน้าที่นี้ให้พวกท่านจัดการกันเอง
“แม่ทำแบบนี้ก็เพื่อลูกนะ” นวลฉวีพึมพำออกมา ท่านมั่นใจว่าสิ่งที่กำลังทำอยู่นี้เป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับลูกของท่านอย่างแน่นอน
