บทที่ 166 ชารอนเป็นคนละทิ้งฉัน

มือของชารอนกำแน่นขึ้นเล็กน้อย แล้วเธอก็ก้มหน้าลง แสร้งทำเป็นมองไม่เห็นเซบ

ขณะที่เธอเดินผ่านเขาไป หัวใจของเธอก็เต้นรัว กลัวว่าเขาอาจจะทำอะไรที่โจ่งแจ้งออกมา

สายตาที่เขามองเธอเมื่อครู่นี้มันช่างน่าอึดอัดใจจริงๆ

จนกระทั่งเธอเดินออกจากร้านอาหารไปแล้วนั่นแหละ เธอถึงรู้สึกว่าสายตาของเซบละไปจากเธอเสียที...