บทที่ 376 มันเป็นความคิดของเธอที่จะแกล้งทำเป็นปรนเปรียบ

"ค่ะ" ชารอนพึมพำ ตาหลุบมองพื้น ทันใดนั้นเธอก็นึกถึงข้าวต้มที่เคี่ยวอยู่ในครัว เธอเงยหน้าขึ้น เตรียมจะถามเซ็บว่าเธอยังขอกินได้ไหม แต่กลับสบเข้ากับสายตาอ่อนโยนของเขา

ชั่วขณะหนึ่ง ห้องนั่งเล่นเงียบสงัดจนเธอแทบจะได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นรัว

หลังจากสบตากันนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ชารอนก็ดึงสติกลับมาและรีบหลบ...