บทที่ 120 ตอนที่ 43.1 พี่ชายที่แสนดี

ขอบฟ้า Part 

“หยุด! มึงไม่ต้องตามมาเลยไม่งั้นกูจะให้ป้าแววเอาหนามทุเรียนมาเฉาะหน้ามึงจริงด้วย ปะโฬมเขื่อนเข้าไปกันเถอะกูหิวข้าวแล้วว่ะ” และแล้วเทศกาลสิ้นปีก็หมุนเวียนมาอีกครั้งแต่ความแตกต่างจากปีก่อน ๆ ก็คือผมต้องนั่งด่าใครบางคนที่เสนอหน้าขอเป็นคนขับรถพาพวกเรากลับบ้านตั้งแต่กรุงเทพจนถึงปากซอยเข...