บทที่ 132 ตอนที่ 47.1 อาจหายไปได้ทุกเมื่อ

ขอบฟ้า Part

“เมื่อไหร่มึงจะกลับกรุงเทพวะเขื่อน บ้านกูยิ่งแคบอยู่ด้วยจะมาแย่งอากาศหายใจทำไมเนี่ย”

“ไอ้สัสขี้อ่อยทีผู้ชายหุ่นล่ำบึกหน้าตาคมเข้มมีดีกรีเป็นถึงประธานรุ่นคนนั้นที่มึงใช้งานอย่างกับขี้ข้า ชี้นิ้วสั่งให้เขาขนข้าวขนของมึงกลับจันท์มึงยังไม่เห็นไล่เขากลับไปสักที กูเห็นวัน ๆ เฮียกูก็เอาแต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ