บทที่ 145 ตอนที่ 51.2 จมหายสู่ใต้มหาสมุทร

ขอบฟ้า Part 

แปะ ๆ “ตื่นก่อน ซ่าา ไอ้น้องตื่นได้แล้ว!” เฮือก! เพราะรู้สึกถึงความเย็นเฉียบของสายน้ำปะทะเข้ากับหน้าของตัวเองผมถึงเผลอสะดุ้งสุดตัวแล้วผลุนผลันลุกขึ้นนั่ง ถึงจะรู้สึกเจ็บปวดไปทั้งตัวแม้จะรับรู้ว่าตอนนี้ดวงตาคงปูดบวมเพราะฝืนลืมตาแทบไม่ไหว ในความพร่ามัวนั้นผมก็ได้แต่กัดฟ...