บทที่ 19 ตอนที่ 7.2 สายลมไม่เคยจะพัดหวน

ขอบฟ้า Part

หลังจากตระเวนถ่ายรูปกับเด็ก ๆ จนลิ้นห้อยเหงื่อแตกซิก ผมก็ต้องฝืนลากขาตัวเองเดินตามคณะไปยังบ้านของยายคนหนึ่งตามคำเชิญชวนของผู้ใหญ่บ้าน ตอนแรกก็ตื่นเต้นอยากใส่ชุดชาวเผ่าอยู่หรอกแม้จะเป็นชุดผู้หญิงก็ตาม แต่พอนานไปชักไม่สนุกแล้วสิเพราะถึงจะอยู่บนดอยในช่วงฤดูหนาวแต่มันก็ร้อนนะเว้ย!

“ร้อ...