บทที่ 23 ตอนที่ 8.3 หายใจแผ่วเบา

ขอบฟ้า Part

“ข้ามวันข้ามคืนแล้วยังไม่หายแฮงค์เหรอวะ”

“อือปวดหัวฉิบหายอยากอ้วกด้วยว่ะ ดีเท่าไหร่แล้วที่กูไม่อ้วกบนรถตู้น่ะ” พอเท้าก้าวลงจากรถตู้ที่หน้าร้านอาหารของครอบครัวไอ้โฬม มันก็ตรงดิ่งไปคว้ามอเตอร์ไซค์แล้วลากผมขึ้นมาซ้อนโดยที่ยังไม่ทันได้เดินไปยกมือไหว้พ่อกับแม่มันด้วยซ้ำ ส่วนสาเหตุคงมาจา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ