บทที่ 38 ตอนที่ 14.1 เพียงสบตา

ขอบฟ้าPart 

“พี่ขอนั่งด้วยคนนะน้องฟ้า”

“เรียกฟ้าเฉย ๆ ก็ได้พี่ไม่ต้องมีน้งมีน้องหรอกฟังแล้วขนลุกว่ะ อีกอย่างโรงอาหารของโรงเรียนใครจะนั่งก็ได้พี่ไม่ต้องขอหรอก” ตั้งแต่เปิดเทอมวันแรกจนเดือนหน้าจะสอบปิดเทอมภาคเรียนที่หนึ่ง เกือบทุกวันชีวิตผมจะถูกรุ่นพี่ม.5คนนี้วอแวให้เห็นหน้าค่าตาเป็นประจำ ดีหน่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ