บทที่ 14 14

เดือนนาราหวีดร้อง สัมผัสที่เขาจาบจ้วงลงมาทำให้เธอสมองขาวโพลน ดิ้นรนหนีจากการถูกตรึง ขอบตาเริ่มร้อนผ่าวขึ้นมาเพราะความกลัว พาสองมือโอบรัดปิดกั้นมะพร้าวน้ำหอมทั้งสองลูกอย่างหวงแหน

“ออกไปนะ คุณนั่นแหละ ขี้ขโมย ฉันไม่ได้อนุญาต คุณจะทำแบบนี้ไม่ได้” เธอตะโกนใส่หน้าเขา

“ยัยสโนวไวท์ขี้ขโมย ฉันกำลังหิว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ