บทที่ 19 ข้าชอบนาง

19. ข้าชอบนาง

แยกจากเฟิ้งหรั่นแล้วเจียอีก็ได้เดินจูงมืออันฉีกลับมาลานจอดรถม้า นางเข้าไปชำระค่ารับฝากเจ้าหมั่นโถวจากนั้นเดินมาแก้เชือก จังหวะที่ก้ม ๆ เงย ๆ อยู่นั้นเหลือบไปเห็นปลายร้องเท้าของคนผู้หนึ่งที่เดินมาหยุดเบื้องหน้า เจียอีเงยหน้าขึ้นมองแย้มยิ้มน้อย ๆ

"คุณชายจางหย่ง"

"แม่นางเจียอี" เขาทักทาย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ